Datum

Naam

Reactie

Een intergalactische reis
30 november 2009

Vanuit mijn eigen innerlijke paradijs vertrekken Maureen en ik vanaf de heuvel om klokslag 13:00 uur.
Met een spaceship naar een ander universa. We worden hartelijk ontvangen door Tysa.
De twee andere aanwezige laten zich alleen zien als een silhouet van licht en manifesteren zich zelf niet.
In een menselijke vorm. Tysa daarentegen wel en maakt het duidelijk goed wat de andere twee nalaten.

De bestemming die Myriada is, blijkt een lichtstad te zijn en dat is in alles terug te herleiden de mensen, dieren de planten, bloemen en bomen en alles wat men in en uit ademt. Iedereen straalt de liefde uit en ademt deze vervolgens weer in. Het is ook een serene stilte die duidelijk opvalt alleen de vogels lijken hier geluid te produceren in een melodie die past bij de algehele sfeer.

De straten, tenminste als je al van straten kunt spreken, het zijn eerder paden. Geen paden van asfalt, steen, tegels of kiezel. Nee, paden van gras! Iedereen loopt op blote voeten en voelt zich 1 met al dat wat is. Het is een beeld dat vele zouden bestempelen als een sprookje waar iedereen vanuit zijn innerlijke paradijs het leven hier op Myriada in en uit ademt. Men leeft er voornamelijk door zich te voeden met het licht en de fruit aan de bomen en kristalhelder water die langs vele paden stroomt en je in een spiegel reflex van het heldere water laat herinneren aan wie je bent. De natuur en architectuur gaan hand in hand samen. De bolvormige huisjes, gebouwen en tempels die in harmonie samen leven met fruit bomen die rijk bevogelt zijn.

De mensen en kinderen die ik om mij heen zie zijn zo mooi het is een schoonheid die de liefde omvat en die je in het huidige leven van vandaag zou omschrijven als een Engelen. Het licht dat iedere individu uitstraalt naar elkaar naar de bomen naar het water naar de vogels… Zoals ik al zei de Myriada is een lichtstad van ongekende liefde.

Myriada is naar mijn gevoel ook een healling stad voor al diegene die zich zelf een zwaar leven hebben toebedeeld door de aanhangende missie. Veelal zijn alle dienaren van het Goddelijk plan aanwezig die zich in de loop der eeuwen zich dienstbaar hebben gesteld voor de mensheid en dat was dan ook de reden dat ik eigenlijk door alle meesters uit de loop der eeuwen werd verwelkomt in de tempel waar een immens lange eettafel stond met hoge koninklijke stoelen. Iedereen was er van de profeet Jezus tot st. Germain van de profeet Mohammed tot Boeddha en vele anderen. Er wordt niet gesproken door een taal maar middels telepathie van beelden en gevoel. Het grote kristal dat in het midden van de immens grote eettafel glinstert van liefde en geluk komt langzaam naar beneden en begint te draaien in een steeds snellere acceleratie en het wordt ook steeds kleiner en kleiner totdat het de grote heeft van een hart en wordt het vervolgens in mijn hart geplaatst. Telepathisch krijg ik nog een boodschap van allen mee “geniet van het avontuur en projecteer de liefde op de wereld.” Ik dank allen en vervolg mijn weg richting het spaceship om terug te keren naar het aardse leven.

Ik wordt telepathisch nog even terug geroepen door een vrouw en een kind! Het is de zelfde engelachtige vrouw en kind die ik in de verte zag staan in het begin, bij de tempel maar toen ik aan kwam bij de tempel was ze verdwenen. Nu stond ze daar niet ver van mij vandaan en gaf mij een gevoel van liefde die nu nog natrilt wanneer ik de woorden tot zinnen neerlaat dalen uit wat ik aldaar beleefde. Ze pakt mijn hand en neemt me mee. Ze wil me iets laten zien. We belopen wat witte trapjes naar beneden door straatjes waar de paden nu belegt zijn met mozaïeken tegels echt schitterend om te zien! We komen aan bij een wit huisje. We gaan naar binnen en ze laat me een kristal zien waar beelden in verschijnen van haar en mij en het kind van een leven hier op Myriada en de tranen stromen, stromen en stromen. Het kind vangt de tranen met haar kleine handjes op en ze omhelzen mij allebei in een stroom van liefde, waar ik wanneer dat nodig zou zijn mijn gehele aardse leven op zou kunnen teren.

Met het licht aan!

Driss Dani
www.lovearttour.com

IK
heb alles geven ook al was ik in een spinneweb verweven
in een doorgaan niet mokken gewoon doen,
heb de tranen beregent ook al waren ze niet altijd van mijzelf.
Jaren geen lippen op de mijne laat staan een one night stand
Het maakt me wie ik ben
die nooit nimmer voor zijn eigen missie wegrent
Het maakt me wie ik ben
en nooit niemand lastig valt!
Ben
een mede schepper van het pad dat ik ken
van de piek van het dal van de hoogte tot
de sterren
lang gedacht van hoe ver gaat mijn bewustzijnbal
dat het terug kaats en al
mijn
levenslessen op zijn plaats plaatst...
Nu een nieuw mens,dus:
loslaten,achterlaten verder gaan spiritueel gegroeid in nieuw gecreerde maten
de melodie de stem acceleratie
inspiratie
overtroefd de rem
in een nieuw leven de nieuwe wereld vanuit het hart
het gevoel in een onbeperkte overvloed van onvoorwaardelijke liefde, perfecte gezondheid,
moed en kracht, passie en creatie, onbevoordeelde
schoonheid, humour en vreugde en eeuwige jeugd en wijsheid.

Driss Dani

Maureen bedankt voor je begrip je steun en vooral je onvoorwaardelijke liefde
Je voelt als familie

Ik was gisteren (dinsdag 8-9-2009) voor een sessie bij Maureen.
Zij ging in trance en ik kon vragen gaan stellen. Mijn vraag ging over het proces van het steeds meer het nu realiseren en dat ik het af en toe er behoorlijk moeilijk mee heb en hoe ik hier er het beste mee om kan gaan.
Zij (het waren verschillenden) zeiden dat ik de pijn van het loslaten en het hele proces mag en moet accepteren en dat ik het proces zelf ben!
Ik ben in het contact met het grote Niets en het Nirvana. het zware hiervan is dat het voorbij het denken gaat en je nergens aan kunt vasthouden. Het grote niets is naamloos en heeft geen beeld. Het is pure zijn en energie.
Het achterkomen dat je nergens aan kunt vasthouden is het moeilijkste.
Zij vertelden ook dat ik lang geleden al het ascensieproces had meegemaakt in een ander stelsel en mijn naam toen Racha-el was.
Ik heb altijd geweten dat ik een opgestegen meester was. Ik ben nou bezig met het weer herinneren.
Voor mijn gevoel waren het de opgestegen meesters die nou doorkwamen. Heel ontroerend. Ik zag lange wezens met gewaden die heel wijs en liefdevol zijn. Zij hebben bewust contact met de bron.
Maureen had een beeld van mij van dat ik in een lotushouding zat en het ergens in Tibet was.
Ik moest gelijk denken aan Shambala. De etherische stad boven de Gobi woestijn.

Een zeer bijzondere sessie en ik ben zo blij dat ik Maureen dit leven weer ben tegengekomen.

Namaste,
Merne

ATAGHAR sessie “ De Violette Brug ”.
Nadat Maureen en ik wat hadden bijgepraat nam ik plaats op de bank en direct nadat ik mijn ogen sloot werd ik onthaald door De Dolphijnen. Terwijl Maureen nog bezig was met de muziek en bijna zover was om te gaan zitten sprongen De Dolphijnen al vol vreugde om me heen en betrokken mij bij hun spel en enthousiasme. Maureen ging op de bank tegenover mij zitten. Nu gingen we werkelijk beginnen met het visualiseren van “De Violette Brug” mijn vrienden escorteerde mij naar het punt waar de brug zou beginnen. Eenmaal aangekomen moesten we tijdelijk afscheid van elkaar nemen want niemand anders dan IK kan over deze brug gaan. Vervolgens zag ik niet de welbekende kleur Violette maar zag ik een brug die géén kleur had, wel één die zo ‘ver licht’ was! Deze brug stráálde van puur kleurloos licht en innerlijk wist ik dat dit de kleur Violette was!.

Over deze brug gaan ging erg snel want ineens stond ik aan de overkant, niet te weten waar ik precies was aangekomen, stond ik op een soort kale rots of berg. Kort daarop bevond ik me op een pad van grof aangeharkte aardegrond. Me bewust wordend van mijn omgeving begon ik steeds meer om mij heen waar te nemen, zo ook een waterval die ergens vanuit de berg uitmonde tot een beekje en daarop weer uitmonde in een zee. Een zee die als een klein stroompje begonnen was op de berg die nu tot een zee aan de horizon reikte. De plek waar ik aankwam die ik omschreef als kale rots c.q. berg heeft zich nu geopenbaard als een soort van klein (maar niet te doorgronden groots) eiland in de zee.

Inmiddels bevond ik me aan de rand van het eiland waar ik mijn eerste aanwezigheid opmerkte; De Boom, dus ging ik tegen de hele hoge grote sterke Boom zitten, die zo’n weids uitzicht heeft. Zijn boodschap; ‘’Wees groots, wees sterk, kijk naar mij,want zo ben jij!’’ Het uitzicht dat ik van De Boom te zien kreeg, vanaf het stroompje naar het beekje wat zich uitendelijk uitmonde in de zee was adembenemend, het water was ‘magisch roze’ van kleur.Opgaand in mijn contact met deze prachtige sterke boom, wist ik dat het eiland zich ontvouwde tot een soort van kleine jungle met een enorme diversiteit aan begroeing. Ongerept met exotische bloemen planten boompjes, noem maar op, echt een idyllisch plaatje.

Ik bevond me nog steeds aan de rand van het eiland bij De Boom en ik werd me ervan gewaar dat er tussen De Boom en De Zee nog een strook strand was waar ik om de halve meter allemaal verschillende prachtig fonkelende Edelstenen in een groepje bij mekaar zag liggen half in het zand of mooi gedrapeerd. Ze lagen er voor het oprapen, over het hele strand. Hun boodschap naar mij was: ‘’Schitter je meest prachtige vonk!’’ en ‘’Verzamel ons want wij Kunnen meer én Zijn meer dan alleen maar mooie stenen om te aanschouwen!’’ Toen ik weer verder ging met mijn ontdekkingsreisje op mijn eiland, bleef de gedachte aan een ‘’Roze Edelkristal met een nevelige Goudlaag’’ erin mij bij, een heel bijzonder Kristal. Later zal ik daar nog op terug komen..Ik werd van de rand van mijn eiland meegevoerd wat dieper de begroeing in en stond plots oog in oog met Een Wonderschoon Hert wiens gezichtsuitdrukking ik moeilijk los kon laten, zo onschuldig en oh zulke mooie ogen. Haast betoverd door diens verschijning drong zijn boodschap tot me door: ’’Je vind mij mooi en bewonderd mij door mijn pracht. Als jij ervoor zorgt dat jij mooi bent van binnen dan zal jou verschijning net zo mooi zijn als dat jij mij ziet!’’

Wooww wat een schone woorden,betoverend mooi, miraculeus maar ik moest weer verder.

Op dat ogenblik later zweeft er tussen de boomtoppen een opstandige eigen-wijze (dat is meteen al duidelijk) Papegaai met een lange staart in de kleur rood groen geel en blauw. Die op een leuke manier een beetje bijdehand is. Lekker pittig zal ik maar zeggen, daar houd hij wel van, en dat hebben we gemeen. Hij heeft geen boodschap alleen al omdat hij anders wil zijn dan de andere aanwezigen met wie ik in contact kom. Lekker tegen de stroom in lekker dwarsliggen, Dus hij heeft zogenaamd geen boodschap WIJ ZIJN WIJ en jullie zijn jullie. Zo wilt hij dat ik het formuleer, vergeet niet dat hij op een leuke manier een beetje bijdehand is.. haha..

Na deze humoristische ontmoeting bevind ik me weer op het strand waar ik me gewaar wordt dat boven mijn Eiland een grote lieve Draak rondzweeft. Zijn boodschap is; De reden dat ik hierboven zweef, is omdat ik altijd op me hoede ben. Om ‘HET’ te waarborgen, ik neem gewoon het zekere voor het onzekere. Wij zijn altijd voorbereid. Jij namelijk ook. Het is een kleine moeite voor ons! Nog steeds op het strand, heb ik de eer om een grote oude wijze Schildpad te mogen begroeten en ontmoeten. Ik word me gewaar van zijn wijsheid en wat Hij allemaal al heeft meegemaakt in zijn leven! Hij zegt me: Wees zuinig op je leven, koester en bewonder het leven net zoals je moeder aarde Gaia hoort te respecteren en te beminnen.

Mijn wetenswaardigheid over mijn eiland breidt zich nog steeds uit en zal dat voorlopig ook blijven doen, ik merk op dat er Elfen aanwezig zijn rondom de begroeing,planten en bloemen. Er lopen ook Kabouters door het woud druk bezig met iets, waarvan ik niet weet waar ze zo druk mee zijn. Op datzelfde ogenblik zie ik de koninklijke vriendelijke bescheiden heerser van het Eiland De Leeuw. En het valt me op dat Hij zich op de achtergrond houd. Zo bescheiden als ie is. Dan wordt ik geconfronteerd met een Zeepaardje dat me naar de zee lokt. Zijn boodschap is helder en duidelijk: ‘’Ik kom in de vorm van een zeepaard..ZEE-PAARD! een paard in de zee! Bekijk me dan en kijk goed! Zie hoe wonderlijk de diversiteit van de natuur is, en hoe diep die exclusiviteit wel niet gaat. Denk aan mij wil je. Om een van Gods wonderen te zien. Denk dan aan jezelf en hoe exclusief jij wel niet bent ’’.

Ik word ver-wacht in de zee, want er wordt ge-wacht in de Zee. Inmiddels loop ik de Zee in en duik enthousiast in kniehoog water. Wanneer ik iets dieper ben, merk ik een Schatkist op met open deksel op de bodem van de zee overvol beladen met Goud..Dit moet symbool staan voor de de rijkdom die ik in me draag. Met die gedachte in me hoofd herenigde ik me met de Dolphijnen die mij in eerste instantie al onthaalde toen ik mijn ogen sloot. Ik speel wat met ze in het water en zij begeleiden mij vrolijk van het ondiepere water naar het diepere. Ik zwem ineens onderwater en plots ben ik alleen Ik zie op de bodem een grot waar ik me naartoe getrokken voel. Er zit ook een deur in, die ik openmaak. Ondanks dat ik me in de Zee bevind en de deur open, stroomt er weliswaar geen water naar binnen De Zee houd zijn natuurlijke gedrag in toom tot ik de deur weer sluit. Ik heb een vluchtige blik genomen en zag alleen een gang. Ik weet dat t nu niet de tijd is om dit gegeven te onderzoeken, maar weet dat dat wel komt als de tijd er rijp voor is. En ineens sta ik weer op het droge, op het strand de lucht en de sfeer te bewonderen als Zonne Farao Akhanaton zijn gezicht omdraaid in de lucht levensgroot afgespiegelt. Eerst zag ik alleen de achterkant van zijn hoofd. Ik had het toen nog niet in de gaten en dacht dat het de wolken waren. Todat hij zijn gezicht naar mij omdraaide. Dat was een leuke verassing. Even een knipoog moment. Goed bezig luidt zijn boodschap, ik weet dat ie trots is! En dat maakt mij erg blij!

Als een golf aanspoelt zo was er ineens een zeilboot voor mijn neus, zo’n moderne zeg maar. Al snel blijkt dat mijn Liefste leraar op de boot staat, popelend zich te laten zien aan mij. Het is Meester Sananda wat een verukking om hem te zien komen! Er zat nog iemand op de boot die de aandacht niet op wilde eisen. Waarschijnlijk degene aan het roer die dit maal nog niet echt naar voren wilde komen. Al heb ik een goed idee dat het mijn Oma M . Oma Hermelina met haar prachtige voornaam.De boot bleef in het ondiepe dobberen met m’n Oma erop. Ik stond met mijn rug tegen de hele grote hoge sterke Boom toen Meester Sananda mij naderde en voor mij stopte. In overvloed van gloeiende liefde, bruisende energie en enthousiasme stak hij zijn hand uit met de palm richting mijn hart.En ik voelde mijn hart oplichten,als een straal uit zijn palm gloeiend van energie en warmte. Maureen vertelde me dat we alebei een initiatie hadden gekregen, Maureen vertelde me dat hij de Roze Edel Kristal met nevelige Goudlaag in mijn hart plaatste en heel snel in het rond liet draaien (Initiatie en Activatie)..We waren er stil van..Toen brak het moment aan om weer terug te keren naar de derde dimensie.

Mijn grootste dank gaat uit naar De Meest Stralende, De Grote Centrale Zon, Zonne Farao Akhanaton Het Deva Rijk, Het Engelenrijk, De Sfeer van De Verrezen Meesters, Alle Lichtwezens, en Alle Hogere Energieen.

IN HET GROOTSTE LICHT, DE GROOTSTE LIEFDE, DE GROOTSTE VREDE

Namasté

Hallo mensen,

Ik had gisteren een zeer mooie sessie met maureen.
Afgelopen dagen was ik bezig met dat ik altijd een schuldgevoel had, maar niet precies de vinger op kon leggen waar die vandaan komt.
Ik had wel altijd het gevoel dat het met een bepaald leven te maken waar ik een behoorlijk monster was gevoel.
Ik ging met maureen kijken wat het precies was.
Maureen kreeg een beeld van mij uit dat Engeland in Oorlog was met Frankrijk en dat ik bij de koningin was en bepaalde beslissingen nam, waar ik nu nog spijt van zou hebben. Heel bijzonder.
Maar toch had ik het gevoel dat het een leven was, waar ik echt een monster was. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel en beelden van de Spaanse inquisitie, waar ik een behoorlijke functie had.
Ik stuurde mensen te pas en te onpas naar de kerkers en op de brandstapel.
Ook liet ik mensen martelen.
Toen deze beelden naar boven kwamen er veel emoties vanuit mijn onderbuik naar boven en los.
Maureen vroeg waarom ik dat toen allemaal deed. Het was net alsof ik boos op de wereld was en wraak wilde nemen op alle mensen. Zeer heftig.

Een ander onderwerp was dat ik volop in het proces van het steeds meer zijn zit. Dit is het loslaten van alle beelden en verwachtingen en totaal in het nu en de realiteit leven.
Ik vertelde dat het loslaten van alle houvast en doelen en dromen zeer heftig en moeilijk is. Het is een soort sterven van het ego en je oude zelf.
Maureen kreeg door dat het inderdaad een sterven is.
Het einde van de sessie was dat Maureen doorkreeg dat ik zelf gekozen had voor die weg en dat ik een speciale ziel ben onder de mensen die bezig is om het Al zelf te realiseren.
Er werd ook verteld dat als de tijd daar is de leerling de leraar zou ontmoeten.
Een zeer bijzondere sessie.
Ik vroeg aan Maureen wat zij ervoer tijdens het 'channelen'. Zij heeft het gevoel alsof zij een stukje opzij gaat en 'die ander' doorkomt.
Het is een zeer mooie energie. Ik vroeg ook hoe 'hij' heet. De stem zei: "ik ben jou!!!"

Alweer zeer bedankt lieve Maureen

In de eerste sessies zag je gelijk al heel wat van mij...
Kom van draconis....?(weet niet precies meer)
Maar dat is de oerstam?? Weet niet of je dat zo noemt...
Ik kom van de slangen...Je zag mij als slangenmens...
Je vertelde mij dat ik ook op atlantis heb geleefd en toen atlantis onderging werd ik 1 met het water....Ook godin geweest...
Je vertelde ook dat ik al vele keren op aarde ben geincarneerd...ben ook al eerder heks geweest...ook met nolda..moeder/dochter en of lerares/leerling relatie...
Mijn vader was in mijn vorige leven mijn beul...ben opgehangen...
Heb zelf het gevoel dat ik ook op een brandstapel heb gestaan...
Nolda vertelde me toen dat we samen als priesteressen op avalon hebben geleefd...
Je vertelde ook dat nolda en ik in vorige leven homo's zijn geweest...
Je vertelde dat ik afstam of stamcellen (weet eigenlijk niet hoe je dat zei) van merlijn, maria magdalena, theresa, st germain en sananda???? Weet het niet precies meer. Het was ook allemaal zo veel...hoor ook bij het ashtar command en de 144.000, maar dat is hetzelfde...
Je zag mij ook als zeemeermin...had je nog niet zo vaak gezien...

Ik had een droom lang geleden gehad dat ik met dolfijnen zwom..,Mijn vader en zusje waren er ook bij....En toen werd ik naar beneden getrokken en mijn vader en zusje hielpen mij niet en zwommen gewoon weg...Toen ben ik verdronken....
Je zei dat dit een deel van een vorig leven van mij is en dat ik dolfijn was...

Ik heb ook lang geleden nog een droom gehad over een ruimteschip...
Ik was op aarde (misschien dacht dat het aarde was Leek er in ieder geval op) en alles was grauw en er was geen zon en geen licht...Het was gewoon schemer....Zat met een groepje mensen in een winkel ofzo...volgens mij was het wel een winkel het had ook schuifdeuren ,maar die zaten op slot...Je kon beter niet naar buiten gaan, want dat was gevaarlijk...Ik had de leiding over dat groepje en moest dat groepje vertellen over buitenaardsen dat die bestaan en goed zijn... En ik moest ze overhalen om dan als ze kwamen om ons op te halen om mee te gaan...Toen we werden gehaald, wilde eentje niet mee...toen zei ik dat is jouw keus,als je niet mee wil dan niet...Hem hebben we toen achter gelaten....
Toen was ik opeens in een hele grote ruimte...de sfeer die daar hing was echt heel mooi...veel liefde (heel anders dan hier)...Ik voelde daar helemaal geen boosheid of ruzie ofzo...Het was echt heel fijn...
Ik zag daar mijn man en kind (zo voelde dat )...Ze stonden naast de fontein, die stond in het midden...Er was ook veel groen...Net zoals een hele mooie park eruit ziet...
Ik wilde naar hun toe, maar was opeens in een hele witte ruimte aan het bevallen...
was nl. zwanger...Toen de baby er was mocht ik hem niet vasthouden...
En opeens stond ik op zo'n brug en kon over het hele park kijken...Ik moest weer terug en toen werd ik heel erg boos, want ik wilde niet meer terug....En toen werd ik wakker....
Je zei dat ik daar kinderen heb...

Heb ook gedroomd dat ik moest vluchten en over een berg met lijken heb gerend en toen werd neergeschoten in mijn hoofd met een lasergun... kwam een blauwe straal uit...
Heb een week lang pijn op die plek waar ik geraakt in mijn hoofd ben gehad...
Je zei dat ik op donkere planeten vecht als ik slaap...

Heb ook stigmata gehad in mijn handen...op dezelfde plek als jezus had...
Heb toen met Hemelvaart een meditatie gedaan en er werd gechanneld en trance medium geloof dat je dat zo noemt... met sananda..En iedereen was blij, behalve ik...Ik voelde me heel erg verdrietig...Je zei een stuk oerpijn...misschien in die tijd geleefd of een connectie met hem heb...

Mijn rode draad in mijn leven is manipulatie...
En je vertelde me dat dit mijn laatste leven is in 3d, en dat ik niets meer hoef te leren alleen te ervaren...
En ook dat mijn ziel nog puur is...

In 1 van de latere sessies heb je mij nog gezien als een mooie vrouw die veel licht uitstraald wit met parelmoerroze achtig...Met een groepje achter me die naar mij luistert...Dus een soort leidster...Nolda was daar ook bij...En een groot donker figuur(buitenaards). Je was er niet bang voor, hij voelde goed en hij luistert naar mij.. En je vond me heel erg mooi...

Ik herinner me het allemaal nog niet, dus vandaar dat ik elke keer op heb geschreven dat je het zei, omdat ik het zelf nog niet herinner.
Ik begin nu wel een klein beetje van dit leven te herinneren...
Ik heb vroeger toen ik nog klein meisje was al tegen iedereen gezegt "kijk ik heb engelenvleugels" en liet ze toen zien...Dat was ik helemaal vergeten...
En ik herinner me ook mindere leuke dingen die ik vergeten was...dat is dan weer minder, maar hoort er ook bij...
En mijn moeder vertelde me iets over vroeger dat ik nog helemaal niet wist en ook niet kan herinneren...
Maar ze vertelde mij dat ze me vroeger toen ik nog baby was zelfmoord wilde plegen en mij mee wilde nemen... Dus probeerde ze me te vermoorden met een kussen op me te drukken...Ik weet daar gewoon helemaal niets meer van... Maar heb tegen haar gezegd dat ik het niet erg vind en dat dat vroeger was en blij ben dat ze me dat nu wel eindelijk hebt verteld...
En ik dacht altijd dat mijn moeder mijn naam van een film had... Jij maakte toen al een opmerking van weet je dat zeker,maar ik begreep dat niet...
Maar ze vertelde mij dat ze een naam had doorgekregen, alleen hoorde ze het niet duidelijk en heeft ze er toen angela van gemaakt...
Toen ik haar mijn engelennaam vertelde, zei ze dat dat die naam weleens kon zijn die ze toen had doorgekregen...
Ze zei dat ze dan toch in de buurt zat...Ze zei ook dat ik vroeger heb gezegd dat ik angela een stomme naam vond..., maar dat weet ik ook niet meer...

Dan nu de meditatie na de violette brug....

We gingen naar een bos en in het bos was een plek waar een meerwas met een rivier en een mooie grote waterval...Ik zat tegen een grote boom kijkend op het meer en de waterval...Zag op de grond een mooi witte bloem en een elfje met een witte jurk en een witte bloemenkrans op haar hoofd...Ze had blond stijl haar en je zei dat ze dezelfde ogen als ik heb...Ze zei tegen mij dat ik niet zo onzeker moest zijn...
Toen zag ik nog een draak,maar de kleur was niet echt duidelijk...het wisselde steeds...De kleur van de ogen waren fel en geel...Hij had wel een boodschap voor me, maar ik kon het niet horen...Toen heb jij het tegen me gezegd, maar ben nu alweer kwijt wat het was...
Toen zag ik nog een adelaar....Ik weet ook niet meer of die nog een boodschap had of niet...
Ik heb ook nog een heel klein minitrolletje gezien, dat vond ik grappig...
Toen kwam er een schip de rivier op varen...Het was een groot vikingschip met een man erop met een vikinghelm op...maar er moest een bootje met mijn gids erop komen, dus heb dat vikingschip weg geschoven en toen kwam er een bootje met een mooie vrouw erop aan...Ze had een witte jurk aan en met mooi zwart krullend lang haar...en blauwe ogen volgens mij...Ze heet emon...
Je zei dat het mijn tweelingziel is....

Galactische reis...

We gingen naar een open plek in het bos...het was een heel groot grasveld...
Toen kwam er een ufo...Een kleine..hij was niet zo groot....Het was grijs en van metaal...Een oude ufo voor mijn gevoel...Het bleef hangen dus we stapten in...Zag daar een man, maar leek op iemand die ik al op het internet had gezien dus wilde het niet vertellen, dacht dat het niet goed was...Het was dus een man met bruin kort haar volgens mij blauwe ogen ( weet het eigenlijk niet meer kan ook groen zijn geweest...)Hij had een blauw pak aan...Hij heet ptaa...
Je zei toen dat dat klopte...
We gingen weg van de aarde het universum in...Het werd zwart en daarna zag ik veel sterren...Later werd het weer zwart en daarna verderop strepen met golven die kleur hadden blauw en geel en paars...
Toen zag ik een oranje planeet...we gingen daar landen en stapten uit...De grond was droog en oranje... Er waren rivieren die groen van kleur waren...We moesten over een heuvel en daarachter stonden bomen...eerst 1 boompje die alleen stond en verderop stonden er meer bomen bij elkaar, maar niet zo veel als in een bos...Voor die bomen stonden groene wezentjes....Ze waren groen van kleur...fel groen volgens mij...in ieder geval niet donkergroen...Ze waren niet groot...Misschien een meter ofzo...Stond veraf...Kon ook geen gezichten zien alleen de vorm...
Toen zag ik een dorpje met witte scheve huisjes met rode daken...De tempel was groter en stond voor het dorpje...de tempel was ook scheef en wit met een rode dak... een soort kasteel/kerkachtig iets als ik het me goed herinner...
We gingen naar binnen en daar was een grote lang tafel...Achter die tafel stonden allemaal wezens/buitenaardsen op een rijtje, maar kon het niet duidelijk zien...
Midden op de tafel kwam een groot wit figuur.. was fel licht stralend,maar kon geen gezicht zien...En dan wat ik jou toen niet heb verteld ,maar wat ik wel heb gezien, maar durfde het niet te zeggen omdat ik dan bang ben dat ik het dan fout heb...dus heb ik niets gezegd, maar ga het nu toch zeggen en weet niet of jij dat ook zag, maar dat witte figuur wisselde naar sananda en toen weer terug in het witte figuur en toen weer sananda en toen weer terug enzo...maar vond het raar en dan denk ik weer dat ik het niet goed gezien heb...
Heb daar ook een kristal gekregen in mijn hart...Het kristal was stervormig met heel veel punten eraan... Het was wit met blauw en roze...later zag ik nog een streepje paars erachteraan komen...
Jij vroeg wat mijn engelennaam is en dat is angelica. en de andere is shau en volgens mij moeten er puntjes op de u...
Toen gingen we weer terug de ufo in en op de terugreis...op de terugweg heb ik nog een mooie blauwe planeet gezien...het was helemaal blauw....lichtblauw....
En toen heb ik een deel gemist...was ineens helemaal weg...
Heb je wel horen praten, maar weet niet meer wat er gezegt is...was echt raar en dat is me nog niet gebeurt in meditatie...
kwam ineens weer terug en stond toen alweer op het grasveld...

En toen ik van jou naar huis ging heb ik in de lucht ongeveer 6a7 witte lichtbollen gezien...
twee waren een beetje aan het spelen die gingen echt rakelings langs mekaar heen...en de rest ging langzaam verder...En opeens waren ze ook weer weg...
Dus dat vond ik wel een hele mooie afsluiter....
Daar was ik echt blij mee....

Maar dit was het...hoop dat ik het allemaal goed heb opgeschreven...
Als er iets niet klopt ofzo ,wil je me dat dan laten weten....
Wist gewoon niet alles precies meer....

Hoop snel weer wat van je te horen...

Liefs angela

Ik gisteren weer een bijzondere sessie met Maureen.
Zij ging in trance en ik mocht vragen stellen.
Ik zit in het proces van het steeds meer zijn. Alle doelen vallen steeds meer weg. Ik hoef alleen maar te zijn.
Dat alle doelen geen absolute realiteit zijn is het wegvallen van alle houvast.
Maureen kreeg door dat ik in veel levens mijn eigen weg ging en eenzaam was. (heel herkenbaar).
In veel levens had ik spirituele studies gevolgd, kennis opgedaan en hoge posities in spirituele kringen.
Dit leven mag ik een 'gewoon' mens zijn, zonder een vooraanstaande positie.
Dit is volgens mij ook iets karmisch. Ik had ook misbruik gemaakt van mijn posities en kennis.
Ik mag nu ook leren om het spirituele echt te gaan leven en niet alleen vanuit mijn hoofd.
Er werd ook gezegd dat als je moeilijk kunt zijn en in je hoofd zit allemaal bij het proces hoort. Het is allemaal goed.
Ik mocht ook leren steeds meer te leren genieten en van mij zelf houden.
Heel mooi en weer erg bedankt lieve Maureen.

Merne

Hoi Maureen,

Hierbij het verslag van mijn heilige plek en wie en wat er allemaal waren en wat ze symboliseerden. Om te beginnen waren Ashtar, Sananda, Michael, St. Germain met de mededeling: ja hè hè. Daarnaast nog een vrouwelijke opgevaren meester met een sterke uninstalling die zei dat ze vrouwe justitia was, maar ook Athena. Verder is de omgeving heel lifelike, mooi etc, zoals in van die 4D plaatjes.
Dan gaan we nu over naar de dieren. Ik zet eerst neer wat ik heb gezien, en daarna waar het voor mijn gevoel voor staat.

Hallo Mensen,

Ik had gisteren(3-3)een zeer bijzondere sessie met Maureen.
Ik zat met Maureen aan tafel te praten, toen zij bij mij een shapeshift zag.
Zij zag twee sprieten boven mijn hoofd. Vervolgens zag zij dat ik van een beschaving kwam van Bidsprinkhanen.
Deze wezens zijn overbrengers van informatie en bouwers van beschavingen en rassen wezens.
Volgens mijn gevoel zijn het ook meesterwetenschappers die volledige kennis hebben op het gebied van DNA technologie.
Ik heb ook het gevoel dat zij van heel verre en andere dimensies komen.
Ik heb zelf altijd het gevoel gehad dat ik van zeer ver weg komt. Het is net alsof dit leven hier op Aarde voor mij de eerste keer is.
Het hier op Aarde zijn is voor mij dus een behoorlijke uitdaging.
Ik kom van puur licht en ben met dat bewustzijn hier op Aarde geboren.
Ik ben nog steeds bezig met de overgang van die dimensies naar de aarde en 3D aan het verwerken. De oerpijn zit diep.
Wat ik hier op aarde leer is dat ik steeds meer zie dat 3D net zo Goddelijk is als die lichtdimensies.

Merne

Lieve Maureen,

Twee weekenden ben ik tijdens de workshops voor ATAGHAR-therapeut opleiding, door jou opgeleid, begeleid. Het waren samen met Hilde, Diana en jij natuurlijk, zeer bijzondere dagen!!
Sinds dit voorjaar(2008) ben ik zelf een healing-praktijk gestart. (www.ex-calibur.nl) Ik miste alleen een meer gestructureerde aanpak bij healing. Toen jij begon dit jaar met ATAGHAR-workshops voelde ik er me toe aangetrokken. Natuurlijk geldt ook wel, dat we samen een spirituele band met elkaar hebben. Dat zal ongetwijfeld meegespeeld hebben tot om tot de keuze te komen. Nog belangrijker was, dat ik aanvoelde, dat met het hele ATAGHAR-traject een totaal pakket aangeboden wordt aan een client. Het is meer dan healing alleen. Het geeft de client bewustwording van zijn keuzen in het leven tot nu toe, leert verantwoording te nemen voor die keuzen en daden, leert de rode draad te zien, alibi's om onder verantwoordelijkheden uit te komen, leert in te zien,dat hijzij beperkende overtuigingen met zich mee draagt, Mooi is ook, dat een bepaald "probleem" op multidimensionaal niveau, in Heden, Verleden en Toekomst tegelijk wordt geheeld en losgelaten door over een brug te gaan. Bovenal gaat de client zijn/haar kwaliteiten, passie zien; De Innerlijke Kracht gaan aanboren en gaan gebruiken. En er vindt herverbinding plaats met Al-Wat-Is; Buitenaardsen, je Multidimensionaliteit etc...
Ik vind het gewoon een prachtig traject...

Nogmaals het waren bijzondere dagen. Je hebt me alle vrijheid gegeven. AL doende veel van mijzelf geleerd. Is mooi te zien en te merken, dat ik van Hilde( behandelde ik tijdens de workshop) ook geleerd heb. Als therapeut ben je leraar en leerling tegelijk. Ook bij mij zijn tijdens de workshops zaken aangeboord en geraakt, die me bewust hebben gemaakt over bijvoorbeeld mijn Armoedebewustzijn. Beperkende overtuigingen, thema's komen naar boven. Mooi om te zien hoe ik zo sterk gegroeid ben in zo'n korte tijd! Blijkt maar weer: Alles is Mogelijk!

Wat ik zo mooi vind is: tijdens de Chakra-scan kreeg ik bij het scannen van de onderste drie chakra's beelden uit vorige levens. Prakchtig om te zien en te merken, dat ze allemaal tijdens het traject van Hilde naar voren zijn gekomen en dat alles dan als en puzzelstuk in elkaar past! En dat Hilde en Ik in een vorig (Grieks soldaten)leven zo met elkaar verbonden waren en dus ook zijn! Zij heeft mij daardoor twee belanrijke kwaliteiten van mij kunnen doorgeven. Waarvan ikzelf wel wist, dat ik ze had(begeleiding en psychologisch inzicht en strategisch inzicht). Maar nu versterkt...

Tijdens de workshops kregen we met zijn vieren een diepe band, die deze dimensie ver te boven gaat.Heel bijzonder. Wat een energie was er aanwezig, wow! Wat een joy met elkaar, wow! Wat een Liefdesband, wow! En dan die initiatie tot ATAGHAR-therpaeut: Wat een sterke energie kwam mij binnen van Ashtar, Michael en jou! Dank, dank, dank. Ik voel deze kracht zo sterk in me.Zo intens dankbaar voel ik me!

Ik sluit af met:
Ik voel Liefde voor AL-Wat-IS, En ik zend mijn liefdesenergie naar jou, Hilde, Diana.

Een Stralende Licht en Liefdesgroet,
Herbert

Hoi MAUREEN,

Ik wil jou zo hartelijk bedanken voor mijn ervaring gisteren...
Ik heb voor mezelf wéér door een opening mogen gaan...
Verdere uitwerking zal zeker zich nog aftekenenen....in de loop van de volgende dagen.

Wat wel is ...
IK ERVAAR PLOTS ZO EEN DIEPE LIEFDE VOOR MEZELF...
Volgens mijn weten heb ik dit nooit eerder zo ervaren ... ik bedoel DAT GEVOEL van onvoorwaardelijk liefde.
Ik had het er zooo dikwijls over MAAR nu VOELT het ... IK BEN ER DIEP DOOR GERAAKT.

BEDANKT AARDE ENGEL

JE kwam op het juiste moment.

LIGHTGREETZ

Judith

Vanochtend een bijzondere droom gehad. Eerst dacht ik dat ik Herbert voelde om 7 uur en dacht ik wil nog wat slapen. Amenhotep in mijn hart gezegd en ik werd rustig. Daarna droomde ik dat ik door Maureen behandeld werd en na afloop liepen we in een marmeren gang waar aan het einde een soort altaar stond met een beeldje erop. Of een Egyptisch beeld of een hele wijze vrouw. Maureen raakte het beedje aan en draaide het hoofd. Toen ze dat deed zweefde ik iets van de grond zodat mijn tenen net de grond raakten. Ik bleef een tijdje hangen en opeens ging ik zachtjes naar boven en kwam horizontaal te liggen 1 meter boven de grond. Ik kreeg weer een healing, ik bleef in een slaaphouding (daar werd ik ook in wakker). Maureen begon te vertellen over de vrouwelijke kracht en over energiebollen. Uiteindelijk ging ik heel zachtjes naar beneden en kwam op de grond terecht. Maureen sloeg haar armen om mij heen en zei ik hou van je, We hielden elkaar vast en waren ontroerd. Dank je wel.

Liefs Trudi

Galactische reis met Maureen van Gurchom op Maandag 28-01-2008.

Om 10.00 uur was ik bij Maureen. We hebben ruim een uur zitten praten over de ontwikkelingen in de wereld, ontwikkelingen van onszelf. Over de illimunati, de partijendemocratie, over het omgaan met 3D , als jijzelf al in feite in de 5D-energie zit. Was een boeiend gesprek met wederzijdse verhalen.
Om half twaalf gaan we naar boven. Maureen en ik zitten tegenoverelkaar, allebei op lekkerzittende bank met een deken over ons, want als je lang zit kan je ook afkoelen.
Maureen roept hulp en bescherming aan. En begeleiding.
Na ons ingesteld te hebben op de hogere sferen en het Hoge Licht, nodigt Maureen mij uit om te kijken wat er nu gaat gebeuren.

Het verhaal volgt nu:
Ik zie, dat ik samen met Maureen op een soort platform al sta. De hemel is donker met sterren. Voor mijn gevoel al buiten de dampkring.
Heel in de verte zie ik iets dichterbij komen. Het begint als een klein lichtje , een ster bijna en wordt allengs groter en groter, totdat ik een ufo zie. Het is schotelvormig. Is Grijs/platina van kleur. Met een ronde koepel erop. Het draait snel . In eerste instantie denk, ik dat het op het platvorm landt, maar blijkt eigenlijk niet het geval, want hij blijft erboven hangen. Terwijl de ufo nog in bedrijf blijft. Het is een zacht ruisend geluid.
Dan gaat er een deur open. Vanaf de middenrand, zo naar boven. Open. Er straalt een zacht helder licht uit de ufo. Er komt een figuur uit. Loopplank wordt gelegd. Grijs van kelur. Met ribbelrandjes. Het figuur komt naderbij. Ik zie hem(ik weet , dit het een hij is) is niet groot. Ongeveer 1.50 of 1.40m lang.
De figuur heeft halflang blonde haren, zilverwit van kleur, Heeft een cape om. Is blauw/groen van kleur. Hij heeft een rode tenu, met een zwarte brede riem en een gouden gesp. Hij kijkt mij vriendelijk aan. Knipoogt en zegt" hallo herbert en maureen".
"Welkom Ik kom jullie halen voor de reis door het heelal". IK vraag aan hem, hoe heet je, hij zegt Xanfirius. Hij zal ons begeleiden naar eht schip enin het schip. Hij nodigt ons uit om mee te gaan.
We lopen over de loopplank het schip in. En volgen hem. Een weg naar boven. De gangen ziijn sterk verlicht. Er zijn geen lampen, maar het is net alsof het materiaaal licht afgeeft.. Het is prettig licht. Dan een gang rechts , daar zie ik meer arcturiers. Ze zijn bezig. We lopen door, dan komen we in een koepelvormige ruimte. We worden ontvangen door een man(andere arcturier. Hij blijkt Safiro te heten. Is de commandant van het schip.
We mogen samen op een soort bank zitten. Het is van prettig stof en is kuipvormig. We worden gevraagd de riemen vast te maken. Ik kijk om me heen en zie meer Arcturiers. Ze groeten ons. Een zit achter een soort dashboard. Maar geen knoppen of andere dingen te zien. De commandant zit achter de man achter het dashboard. Ik begin met vragen. De arcturier zegt,dat het eenvoudig werkt. Met gedachtekracht. Ze raken dus de dashboord niet aan. "Jullie op aarde doen het zo moeilijk, met knoppen. Dit is zo eenvoudiger".
De ufo is inmiddels in gang gezet. Het gaat met een sneltreinvaart. We komenlangs Mars, Saturus en Jupiter. Het is prachtig om te zien. Dan een bocht naar links. Om Jupiter heen. Ik voel dat , omdat mijn rechtvoet tegengas geeft. De ufo zwenkt dus naar links. Het uitzicht is fenomenaal. 360 graden om mij heen kanik ,door een soort vliegtuigraampjes ,naar het heelalmet zijn sterrenpracht kijken . Dan plotseling komen we buiten het planetenstelsel van ons. Het is een tijdloze ruimte waarin ik me bevind. Donker. Net alsof we stil liggen met de ufo. Al snel voel ik dat we een ander planetenstelsel binnengaan. Zie prachtige sterren, planeetjes, Sterk lichtgevend.
Dan voor me een planeet. Blauw/groen. Een dampkring, die fel licht uitstraalt. Ik voel een enorme energie in me opkomen. Begint al in mijn onderste chakra's energie op te komen. Ik Voel me beven. Het is planeet Acturius.
We zijn dichterbij de planeet gekomen. Hij is groot. Safiro vraagt ons mee te gaan.
We gaan in een lift.(ronde deuren) en komen in een kleine ruimte. We worden overgestraald. Dit voelt heel apart aan. Net alsof je zweeft. Dan plostseling op de grond. In een heel aparte sfeer. Zacht; licht; kleuren zijn lichtgroen, lichtblauw, lichtgeel, zilver. Zijn transparant./ethiersich. Ik en M. staan opeen soort plein. Met groen. Ik zie gezellig ogende huisjes. Uit grote stenen opgebouwd, met halfronde ramen. En vierkante ramen. Zie wezens daar lopen. Groenig van uiterlijk. Klein van stuk (1.50 cm).
Het is een driehoekig plein. Ik zie dan rechts van mij een figuur op me aflopen. Het is een hij. Vraag hoe hij heet. "Is nu niet belangijk In een later stadium", zegt hij. "Ik ben je begeleider, ook op aarde. En ga met je meer. Aan mij kan je alles vragen, wat je maar wilt. Het is niet belangrijk hoe je heet. Namen hebben we niet. Dit wist jij ook al op aarde. Je hebt zoveel bijnamen,. Je weet, als mensen je aanroepen met een andere naam, dat ze je nodig hebben of je iets willen vragen"…Ik voel hierbij een emotie naar boven komen. Dat is inderdaad zo.
Ook zie ik een een vrouwenfiguur. Ik krijg een heel sterk verlangen en het gevoel wordt zeer sterk in mij. Ik herken haar. Ik begin te schreeuwen en te huilen. Van blijdschap. Het is mijn partner van heel lang geleden. Toen we allebei op Arcturie waren. Ze heeft lange blonde haren. Een capemantel en een zwarte riem met een gouden gesp. Een lichtblauwe tenue.
Ze glimalcht en is heel blij. De liefde springt ervan af. Ze zegt. "Ik heb zo lang op dit moment gewacht. Ben weliswaar ook vaak bij je geweest op aarde, om je te helpen".
We omhelzen elkaar. En huilen En dansen van plezier.
Dan zie ik in de verte commandant Safiro staan. Nodigt ons uit de reis te vervolgen. We moeten verder… Ik voel hoe moelijk dit is voor me. Een intens verdriet neemt bijna van mij meester. Ze zegt altijd bij me t zijn. Geeft me een kristal. Het is ei-vormig, symetrisch. Met acht kantige geslepen. De boven en onderkant zit een prachtige afsluitend knopje van kristal.
Maureen, vraagt waar ik dit moet leggen. Mijn partner zegt,d atik een heel mooi schaaltje heb met rozenblaadjes. Hierop moet ik het leggen. Kan dit altijd gebruiken. Op mijn werk in mijn broekzak. Ik kan dmv dit kristal contact zoeken met haar. Kan haar altijd om raad vragen.
Ze zegt: "Arcturie en aarde zijn heel dicht bij elkaar. (Zo boven , zo benden) Je kan altijd de reis maken naar mij, zo vaak je maar wilt. En in droomtoestand en meditatieve toestand kan je dit ook doen".
"Ik laat je los in liefde". Mijn emotie wordt minder hevig en steeds minder. Totdat ik rustig wordt en in liefde terugga, samen met Maureen en mijn begeleider naar Safiro. We worden opgestaald en komen wederom in de cokcpit.
Dan in de ufo gaan we snel verder. We gaan opnieuw linksaf. Voel en zi rechts van een een warm licht een bol. Een zon. Is wit, zachtgeel vankleur en voelt warm aan. Niet pijnlijk aan de ogen. Als we verder gaan komen we in een nieuw sterrenstelsel. Ik weet het meteen en voel het direct. De Pleiaden. Een aantal zachtblauwe bollen. Een zachte zeer liefdevolle energie voel ik . Ik weet,dat we er niet er niet lang zullen blijven. Is niet nodig. Safiro zegt, dat dit mijn thuisplaneet is,."Dat wist je al" Als we er middenin zijn ontstaat er een hartverbinding tussen Maureen en mij. Ik voel dat onze haren een heel sterke verbinding maken. De energie vibreert steeds sneller. Ik zie mezelf veranderen in een vrouw en M. in een man. Dit was onze relatie op de Peiaden. Zo voelt dit aan. Is een mooi moment. Dit is de reden, dat ik en Maureen elkaar gevonden hebben.
Dan is het tijd te vertrekken. We gaan weer linksaf.Safiro zegt: we gaan naar Ashtar. Binnen no-time zie ik in de verte een groot ruimte/moederschip steeds sneller groter worden. Het lijkt een beetje op Galactica Battlestarschip. Immens groot. Weet ,dat de aarde ook dichtbij is.
Een grote schuifdeur gaat naar boven open.
We komen in een immens grote hal. Hoog en breed. Met verschillende landingsplatforms(langwerpig) met allemaal kleine schepen. Ik zie allemaal acturiers rondlopen. Vrolijk pratend en bezig, en vooral vrolijk en veel gelach.
We lopen het schip uit en komen op een breed stuk van de hal. Waar alle platforms op uitkomen. Een deur schuift open naar boven en er komt iemand daardoorheen. Ik voel eerst een grootse energie, mannelijk. Ik weet wie het is, want ik ken die energie : het is Ashtar, hij ziet er net zo uit als op de voorkant van het boek Ashtar, een huldeblijk. Hij lacht ons toe.
We lopen naar hem toe. Ik voel me heel blij. Hij zegt, welkom ik ben blij jullie te zien. En naar mij toe: ik zei toch dat ik je binnenkort zou ontmoeten? Je bent nu hier. Ik heb ernaar uitgekeken.
We gaan naar een ruimte,een soort halletje ,waar een soort lift is. Met bolronde deuren, doorzichtig. En grijzig. Van kleur. In no-time zoeven we naar boven. We komen in een ruime ruimte, waar veel ramen te zien zijn om ons heen. We kijken op de aarde.
Ashtar begint te praten. Met name tegen mij. Hij zegt dat er een periode aanbreekt, dat we meer contact met elkaar zullen hebben via channelings. Ik zal hierin gaan groeien. Hij zegt, dat de tweede channeling die ik kreeg inderdaad een channeling was. Waarvan ik nog een worodje opgevangen had: stapje voor stapje. Hij bevestigt, dat dat inderdaad zo zal gaan. Ashtar zegt, dat ik vertrouwen in mezelf moet hebben. "Je kunt het je weet het. Wees niet bang . Ik ben altijd bij je. Verder nu zul je nog geen grote veranderingen zien. Maar nu is nu, morgen kan het zo anders zijn". Hij lacht.
Heb vertrouwen. Je staat er niet alleen voor.
Het is goed ,dat jullie elkaar gevonden hebben. Zo heeft het moeten zijn.(Ik voel. Dat ik dit nu doorkrijg, nu is 5-02-2008 ) Dit is niet voor niets.
Ashtar zegt, dat ik door moet gaan met waar ik nu bezig mee ben, en dan bedoelt hij de behandelingen, die ik begonnen ben.
"Je missie is: liefdegeven. Dat wist je al. Maar ik zeg het je nog een keer. Je hebt in je leven al heel veel liefde gegeven. Veelal onbewust , maar nu steeds meer wordt je je ervan bewust. Jij kan dat zeer groots. Je raakt mensen aan. Hebt al heel wat zaadjes gelegd".
Blijf daarmee doorgaan. De aarde heeft het nodig.
Ga meer in je passie staan. Dan kom je meer in je eigen kracht. En volgen de stappen zoals het moet zijn.
Dan is er opeens mijn vader staat achter me. Met indigo-kleurige engelenvleugels. Hij slaat ze om me heen. Richard Hereijgers en Frank Hoogerbeets zijne r ook en Ineke in de hoek Mijn vader knipoogt naar me. En Ashtar ook. Ja we kennen elkaar. Ik heb het gevoel,dat pa en Ashtar ook samenwerken.
Dan voelt het aan alsof er een licht boven mijn hoofd verschijnt.
Dit wordt snel krachtiger, de hemel gaat als het ware open. Net als bij de herdesr bij de geboorte van Jezus. We kijken allemaal naar boven. En wachten af, wat er gaat gebeuren. Een hele kolom is te zien zo ver als het oog reikt. Engelen zweven in het rond, zingen . Zo prachtig. Ter ere van De Aanwezige .Met stemmen zo mooi, als ik ze niet gehoord heb. Ik voel me helemaal stil worden. Het is ook een grote stilte.
Helemaal aan het eind van het Oog, zie ik een grote mond. Het is God. Een zeer grote kracht gaat ervan uit!
De mond blaast levensadem over ons. God spreekt: "Ik ben , die ik Ben. En Ik ben jij en jij bent Mij. Wij zijn een. Ik heb een plan met de aarde, en dat plan staat vast. Niemand kan dat plan veranderen. Heb vertrouwen en wees niet bang"...
Dan komt een giganstisch groot kristal naar beneden , aan alle kanten vast gehouden door gouden draden, die engelen naar benden brengen. Dit kristal verlicht ons geheel. Het is zo licht, dat we niets zien dan alleen Licht. We zijn nu een met het Licht. We zijn allen er stil van. Van Eerbied. We voelen ons een , een met God en met elkaar.
Dan sluit langzaam de "Hemel zich". We zijn nog even stil. Dan zegt Ashtar: "zo, en dan schop ik jullie naar de aarde. Werk aan de winkel". Ik moet dit voor mijzelf verifieren, of ik dit wel goed heb verstaan. Zulke woorden uit zo'n meester?? En jawel hoor, Ashtar zegt het nogmaals en lacht. Oke, denk ik. We bedanken hem en worden uitgeleide gedaan.
Met de lift weer naar beneden. Inmiddels is hetin de hal een zeer grote drukte van acturiers. Lijkt wel een mierenhoop.
Dan gaan we naar de aarde. De acturiers hebben er een lolletje van gemaakt. Met de snelheid van het licht zoeven we een paar keer om de aarde heen. Ik moet ontzettend lachten en zeg dat ik dit ook weleens gezien heb in tekefilms. (Maureen zegt, dat dat klopt, want Walt Disney is een opgevaren Meester).
Ik zeg tegen de Arcturiers : "nog een keer rondje aarde? "En ja hoor nog een keer. Allemaal lachen. Dan komt de schip door de dampkring en blijft boven het huis van Maureen hangen. En we worden op de bank neergestraald. Komen met een plof zitten. In het schip horen we de Acturiers lachen.

Herbert

Reis naar mijn thuisplaneet, naar Peter.

Mijn reis begint in mijn landschap op aarde, waar ik al vaker geweest ben. In mijn koninkrijk, tenminste zo voelt het. Ik zit bij mijn mammoetboom, mijn oerboom. In de verte staat mijn kasteel, waar een feest aan de gang is. Ik ben er niet, want ik krijg mijn eigen feestje. Om de boom heen zijn weilanden en een stuk bos. In de weilanden barst het van de rode klaprozen. Zo verschrikkelijk mooi. Voor de rest zijn er dieren om me heen, herten, eekhoorns, everzwijnen, vogels, insecten en zo meer. De sfeer is aangenaam. Het is lekker zomerweer. Ik ga in het gras liggen kijken naar de hemel. Deze is blauw met her en der wolken. In de verte komt een stip langzaam naderbij. Het is een ruimteschip, maar niet in de normale, aardse vorm. Het is een bol van wit, doorschijnend materiaal. De bol is perfect rond zonder uitstulpingen. De bol landt bij mij in het gras en ik voel me welkom om naar binnen te gaan. Maureen gaat met me mee. Gelukkig, want ik vind het toch wel spannend. We hoeven niet door een deur naar binnen, want je kunt zo door het materiaal naar binnen stappen. Zonder beperkingen.

In de bol zie ik dat er geen kamertjes of zo zijn. De bol is zo’n 5 meter in doorsnee en volstrekt leeg. Het materiaal is doorschijnend, zodat ik nog kan zien wat er buiten is en zich buiten afspeelt. Maar wat ik erg lekker vind, is dat het materiaal meegeeft. Het vormt zich naar de behoefte van mezelf. Als ik erop zou gaan liggen, zou het zich als een matras gaan vormen. Waar ik sta, is het harder, zodat ik houvast heb. Maar als ik trampoline zou gaan willen springen, zou dat ook kunnen. Net zo makkelijk. Geweldig, wat een heerlijk spul. En dan te bedenken dat het geen vast materiaal is. Het is een energielaag.

Maureen vraagt of ik ook iemand zie. In eerste instantie niet, maar als ik goed kijk zie ik doorschijnende figuren. Het zijn net spoken. Ze zijn wit en doorschijnend. Maureen vraagt of ze een romp en zo hebben. Ik zie inderdaad een nek en een hoofd. Het is een conisch gevormd hoofd. Het achterhoofd lijkt net een kegel. De ogen zijn witachtig, maar als ik beter kijk, hebben ze meer een geel-/goudachtige kleur. Ze zijn heel helder. Alsof ze een innerlijk licht uitstralen. Maureen vraagt of er iemand bij is die me extra opvalt. Ik kijk om me heen. Achteraan staat inderdaad iemand die me heel sterk aantrekt. Ik vraag zijn naam en deze is Peter. Wat me verbaasd, want ik verwacht een exotische naam door te krijgen. Volgens Maureen is hij mijn gids en kan ik hem alles vragen.

We gaan op weg. Binnen een seconde zitten we in een soort vacuüm, waarin het buiten de bol donker is. Volgens Maureen zitten we in een tunnel naar een ander zonnestelsel. En dan spatten we een ander zonnestelsel in. Het is blauw. Geweldig blauw. Ik zie geen sterren, maar wel planeten. Heel veel planeten. De planeet die het dichtst bij me is, voelt aan als thuis. In eerste instantie lijkt de planeet ook blauw, net zoals het universum. Alleen is dit niet zo. Het is een ronde planeet die paars/goud is. Prachtige kleuren. Ook de andere planeten zijn niet blauw, maar hebben weer andere, prachtige kleuren. In mijn planeet zit een oranje/gele kern, die ontzettend veel kracht uitstraalt. We gaan naar binnen. Ook hier gaat dat moeiteloos, omdat de paars/gouden planeet bestaat uit een energielaag. Binnenin is de bol leeg. Een immense ruimte, gevuld met entiteiten en de oranje/gele kern. Een ontzettende krachtige energiebron. Dat is waar alle entiteiten hun energie vandaan halen. Alleen hun energie, want voor de rest hebben ze, net als wij een eigen identiteit en wil.

Ik krijg sterk het gevoel dat ik hier niet meer weg wil. Terwijl ik in het begin toch wel weerstand voelde om op reis te gaan. Eng, spannend, flauwekul, verbeelding.
Van alles kwam voorbij. Daar is niks meer van over. Hier wil ik zijn. Hier hoor ik thuis. Ik voel dat mijn lichaam zich manifesteert zoals de andere entiteiten ook zijn. Ik word licht met een doorschijnend, spookachtig lichaam, handen, voeten en een kegelvormig hoofd. Ik krijg gele/goudachtige ogen die een intens licht uitstralen. En ook Maureen transformeert. Ze zegt dat ze me wel bij mijn voeten vasthoudt, zodat ik niet wegzweef. En zo voelt het inderdaad. Alsof ik ook door die immense bol ga zweven. Wat op zich helemaal niet nodig is, want als ik naar de andere kant wil kan dat moeiteloos door een gedachte. Hier bestaan geen grenzen in afstand en tijd. Dit is puur energie. Het voelt ook als een eenheid. Een verlangen komt bij mij omhoog om altijd van die eenheid deel te blijven uitmaken. Wat een heerlijkheid zou dat zijn.

Maureen vraagt of ik Peter nog wat wil vragen. Ik vraag of ik op aarde niet wat sneller mijn oude patronen, lagen, mentale blokkades, lichamelijke klachten en zo kan loslaten en wegdoen. Hij zegt dat ik zelf wel weet wat daarop het antwoord is. En ik weet het ook. Als ik dat écht wil, kan ik binnen een vingerknip alles loslaten wat ik wil. Dus misschien wil ik dat nog niet of is het er nog niet de tijd voor.

Maureen geeft aan dat het tijd is om te vertrekken. Ik transformeer weer in mijn gewone lichaam. En we gaan weer op weg in de witte bol. Binnen de kortste keren ben ik terug in mijn koninkrijk. Bij mijn mammoetboom. Ik bedank Peter voor de reis en de steun. Hij is mijn tweelingziel. Zo voelt dat. Er is een ontzettende band tussen ons. Alsof we op hetzelfde moment geboren zijn en gevormd.

De wereld op aarde zie ik nu anders dan voorheen. Het is alsof alles is verbonden door energiedraden. Alsof alles wat ik zie, vogels, herten, insecten, de bomen wat vaag is. Wat trillerig. Wat mistig. Alles is verbonden met elkaar. Alles is één. En ook ik maak daar deel van uit. Wauw, wat een heerlijk gevoel.

Ik word langzaam wakker en zie Maureen. Ook zij ziet er anders uit. Niet dat ze wazig is of dat ik meerdere lichamen zie. Maar in haar ogen zie ik haar godheid. Ze zijn diep en eindeloos wijs en begripvol. Op de bank bij haar kon ik het niet verwoorden. Nu komen de woorden ineens wel. Maureen vraagt nog aan me of ik regelmatig met Peter contact wil maken. Ik kan hem namelijk alles vragen. En ook ikzelf kan alles beïnvloeden. Als ik me 7 seconden ergens op concentreer, een verlangen of wat dan ook dan zal dat werkelijkheid worden en voor mij ontstaan. Zo’n krachtig kado heb ik gekregen. Want zo voelt deze reis en de initiaties die ik heb ontvangen wel. Een onbetaalbaar kado.

Paul Post

Hoi Maureen & Richard,

Langs deze weg wil ik jullie van harte bedanken voor de geweldige dag vol met mooie energie die ik heb mogen ontvangen in het lichtpark de afgelopen zondag.

Heel veel moois voor jullie en tot een volgend lichtpark,

Nancy

Ik wil hierbij verslag doen van de "Galactische Reis" die ik tijdens een sessie met Maureen heb mogen ervaren.

Tijdens de voorontspanning op de bank, zag ik even in een flits een witte vrouwelijke gestalte die een soort kroon droeg. Na de eerste vraag van Maureen wat ik zag, ontstond het hier volgendeavontuur:

Ik bevond mij samen met Maureen op een rustige plek midden in de natuur, langs een stromend watertje.
Het was zo'n prachtige voorjaarsdag, nauwelijks bewolking en alles stond in bloei.
We keken allebei op hetzelfde moment omhoog, en verwonderden ons over een driehoekig donker voorwerp, dat plotseling tussen de schaarse bewolking verscheen.
Het kwam snel omlaag, had een donkerblauwe kleur en voerde drie felwitte lichten.
Het cirkelde om ons heen en bleef uiteindelijk enkele meters boven ons stil en geluidloos hangen.
Opvallend was de structuur van het materiaal waarvan het object gemaakt was.
Schubachtig maar glad, en het reflecteerde regenboogachtige kleuren in het zonlicht.
Er gebeurde een tijdje helemaal niets.
Totdat wij ons allebei ineens binnenin het schip bevonden.
We verbaasden ons over het feit dat het van binnen veel groter was, dan wat van buiten gezien slechts vijftien meter leek.
Ook waren er geen bedieningspanelen, deuren, gangen of wat dan ook, dat aan een traditioneel ruimteschip deed denken.
Niets als alleen maar in elkaar vervloeiende kleuren en abstracte vormen.
Uit het niets doken een drietal gestalten op.
Ze waren ongeveer even groot als een gemiddeld mens, en hadden een opvallend lange nek, een vrij groot hoofd met aan weerszijden een soort rondingen.
Een grijsgekleurde huid, maar het grootste verschil met de bekende "Greys" waren vooral de ogen.
Grote ronde ogen met een opvallend blauwgekleurde iris.
We voelden totaal geen angst, omdat deze wezens vriendelijkheid en rust uitstraalden.
Wat overheerste was de absolute stilte tijdens deze bijzondere ontmoeting.
Ik wilde zoveel vragen, maar het enige wat mij geluidloos werd
overgebracht was dat zij mij iets speciaals wilden laten zien.
Iets uit een langvervlogen verleden, begraven op de bodem van mijn diepste herinnering.
Maureen en ik merkten dat het schip in beweging was gekomen.
Het enige wat vaste vorm kreeg was de vloer waarop wij stonden.
Die werd volmaakt transparant en wat zichtbaar werd was de aarde beneden ons.
Ik kon het noordwestelijke deel van Afrika zien, de geelbruine kleur van de Sahara en naarmate het schip steeds hoger en sneller opklom zagen we snel Zuid-Afrika verschijnen, de blauwgrijze oceaan en vervolgens onze vertrouwde aardbol in zijn geheel.
Het zien van Moeder Aarde ontroerde mij. Het is altijd mijn wens geweest haar zo te mogen aanschouwen!
Snel passeerden we de maan langs zijn donkere zijde, en zagen hier en daar licht schijnen van verborgen buitenaardse bases.
In een flits verscheen Mars in het zicht, met zijn fraaie roestbruine kleur.
We vlogen onder de zuidpool door en konden goed de ijsvelden zien.
Daaropvolgend verscheen het meest indrukwekkende schouwspel van ons zonnestelsel: Jupiter.
Ontzagwekkend groot en vooral bijzonder fraai. Allerlei gekleurde wolkenbanden in de meest bizarre, kronkelende vormen.
Een oog staarde ons aan. Het was de bekende grote rode vlek, oftewel een al honderden jaren woedende superstorm.
Nauwelijks bekomen van dit uitzonderlijke uitzicht, werden we getrakteerd op de volgende fraaie gasreus.
Saturnus lijkt veel op Jupiter, maar onderscheidt zich door haar onbeschrijflijk mooie, op een onverklaarbare wijze met elkaar vervlochten stelsel van ontelbare en kleurrijke ringen.
Zij is niet de enige planeet met ringen, want vervolgens diende Uranus zich aan.
In aantal veel geringer als die van Saturnus, maar het bijzondere is dat deze ringen als het ware rechtop staan, dwars op de ecliptica, oftewel het vlak van het zonnestelsel.
Bijna net zo blauwgroen als Uranus is Neptunus, met wat witte vegen en strepen.
Ook zij is geringd, maar veel minder opvallend.
Tenslotte passeerden we Pluto, een donkere mengeling van bruin en grijs, met zijn grote maan Charon.
Het zonnestelsel verlatend zagen we nog een soort asteroidengordel, maar al gauw werden we overvallen door een pikzwarte leegte, die aan de rand bezaaid was met miljarden sterren in allerlei verschillende kleuren.
Ons schip leek voelbaar snelheid te meerderen en ik raakte mijn gevoel voor tijd en ruimte kwijt, alles begon om zijn as te draaien en ineens...niets meer.
Als eerste wakker geworden, zag ik door de "vloer" beneden mij een grote gele ster, die werd begeleid door een kleiner oranje exemplaar.
In een razend tempo passeerden we enkele grote Jupiter-achtige, roodgekleurde gasreuzen totdat we vervolgens aankwamen bij de vijfde wereld gerekend vanaf deze dubbelster.
Ongeveer net zo groot als onze aarde, maar veel groener en op het eerste gezicht net zo rijk aan oceanen, maar zonder poolkappen.
We daalden steeds dieper af en vlogen over uitgestrekte weelderige oerwouden, afgewisseld door spitse bergketens en donkerblauwe, kristalheldere oceanen.
De atmosfeer was roze-oranje gekleurd, met wat slierten geelachtige bewolking.
Opvallend was de dubbele zon, maar een maan scheen te ontbreken.
Hier en daar waren grote zilverkleurige plekken tussen de uitgestrekte vegetatie zichtbaar, die leken op afgeplatte, half-doorzichtige koepels, waaronder zich een groot aantal spitse gebouwen aftekenden.
Ergens op een plaats tussen enkele van deze steden bleef het schip boven de oppervlakte hangen.
Net zo plotseling en zonder geopend luik, bevonden wij ons buiten het schip.
Ook het drietal grijze vreemdelingen waren bij ons en geboden ons geluidloos hen te volgen.
Op een open plek middenin de jungle bleven we stilstaan.
Ik hoorde het geluid van suizende wind, ik voelde een enorme druk op mijn oren en tot ons aller verbazing leken wij ons in een soort doorzichtige, kristalachtige bol te bevinden.
Maureen keek mij met open mond en grote ogen aan.
Zij wees naar mijn handen en naar mijn voeten, en ik zag dat ik totaal was veranderd in iets wat nog het meest leek op een menselijke hagedis!
Ik had overal geelgroene schubben, had lange grijsgroene nagels aan mijn vingers en aan mijn tenen, en grote nagelachtige uitsteeksels aan mijn hielen.
Ik had een lang geschubd achterhoofd, en goudgele indringende ogen met verticale, spleetvormige pupillen.
Sterk en atletisch gebouwd en voorzien van....een staart!
Mijn nieuwe verschijning joeg mij totaal geen angst aan, ergens was het heel vertrouwd, alsof ik altijd al zo was geweest.
Binnenin de kristallen bol stond iets wat op een grote tafel of altaar leek.
De drie grijze buitenaardsen waren er omheen gaan staan, terwijl uit het niets een grote doorzichtige rechthoek ontstond met paarsroze tekens, die voor mij totaal onleesbaar waren.
Ik kreeg sterk het gevoel dat dit het uiteindelijke doel van de reis was, en wel speciaal voor mij.
Het drietal wenkte mij om naar voren te treden.
Ik keek nog eens goed naar wat er geschreven stond.
Een stem in mijn hoofd vertelde mij dat dit het Boek des Levens was, en dat ik het in mij moest opnemen.
Niet wetend hoe dat moest, pakte ik het Boek met beide handen op en hield het op borsthoogte vast.
Dat was kennelijk een juiste ingeving, want op hetzelfde moment loste het Boek als het ware op in een soort vortex en verdween in mijn hartstreek.
Ik werd diep geroerd en boog voorover.
Het drietal keek mij vriendelijk aan met hun intense blauwe ogen, en de innerlijke stem deelde mij mede dat het tijd was om terug te keren, omdat dat wat zojuist was geschied, een inwijding was en dat binnenkort de betekenis voor mij persoonlijk zou worden ontvouwd.
Ik ving nog iets op over verleden, heden en toekomst, zag allerlei beelden van de aarde door elkaar heen, werd heel draaierig en raakte buiten bewustzijn.
Geleidelijk aan ontwaakte ik en merkte dat Maureen naast mij zat. Ik had mijn eigen vertrouwde, menselijke gestalte weer terug.
We bevonden ons in het schip wat inmiddels bezig was zich te verwijderen van deze nieuwe, maar ergens voor mij toch vertrouwde wereld.
We keken allebei door de doorzichtige vloer en zagen haar steeds sneller kleiner worden.
De dubbele zon kwam in het zicht, groot en goudgeel, samen met haar om zich heen cirkelende oranjekleurige begeleidster.
We mochten een blik werpen op de grootste planeet van dit zonnestelsel, een prachtig gestreept oranjerood exemplaar, weliswaar zonder ringen.
Ditmaal waren we sneller in de interstellaire leegte met zijn indrukwekkende diepzwarte hemel bezaaid met miljarden sterren.
Een melkachtige band van kleinere sterren werd zichtbaar, en ik wist dat dat de spiraalarm moest zijn waar onze gele zon en de aarde thuishoren.
Voelbaar acceleerde het schip en we werden weer overvallen door duizelingen en het verlies van besef van tijd en ruimte.
Ikzelf voelde me uit elkaar gerekt worden, en het enige wat ik nog zag was een donkere draaikolk voordat ik definitief wegraakte.
Na wat voor mij een eeuwigheid scheen ontwaakte ik weer, en voelde zowel de aanwezigheid van Maureen als de drie grijze vriendelijke vreemdelingen.
We keken naar beneden en hadden een majestueus uitzicht op de immense planeet Jupiter.
Langzaam werd hij kleiner, en we passeerden een grote hoeveelheid kleinere en grotere planetoiden.
Niet lang daarna kwam een kleine roodbruine stip in het zicht die snel groter werd.
Ik dacht op dat moment dat ik Mars eigenlijk nog uitgebreid wilde zien, en prompt werd mijn wens ingewilligd!
We vlogen over Cydonia, de plaats waar de "Stad" en het "Gezicht" zich bevindt.
Ik mocht een blik werpen op de gigantische vulkaan Olympus Mons en een reusachtig groot ravijn, waarbij de Grand Canyon in het niets lijkt te verdwijnen.
Hier en daar was vegetatie zichtbaar, en enkele kraters waren gevuld met diepblauw water.
Inmiddels weer opstijgend, maakten we nog een baan rond de Noord- en de Zuidpool voordat onze eindbestemming ons terugriep.
Rakelings passeerden we nu de voorkant van onze maan en zagen haar grauwe, pokdalige oppervlakte met haar talloze kraters en bergruggen.
En net zo ontroerend als de allereerste Apollo-foto's, zagen we een halve blauwgekleurde bol boven het maanoppervlak oprijzen.
Wat is ze klein en wat is ze kwetsbaar!
In een oogwenk waren we vlakbij en konden door verschillende lagen bewolking heenkijken.
Allerlei verschillende tinten blauw en groen afgewisseld met geelbruin waren te zien.
Het eerste geluid wat ik hoorde, was de stem van Maureen die me zei dat ik weer mocht terugkeren.....
Terug in de aardse 3D-werkelijkheid, maar zo rijk kun je zijn als je je denken weet los te laten en je kunt overgeven aan wat in je opkomt!

Rob

WWWOOOWWW! Als ik hoor wat je allemaal hebt gezien en gevoeld dan valt mijn mond open! Ikzelf heb ook het een en ander gemerkt!

Ik was vanochtend een dansles aan het nemen die begon om 10.30. Ik voelde mij de hele ochtend al een beetje onrustig. Alsof er iets groots ging gebeuren, iets wat een onmisbare schakel zou zijn met betrekking tot mijn toekomst. En ik voelde het al op mij inwerken. Veel energie rondom mijn kruin chakra. Ik overwoog eerst om thuis te blijven en te mediteren, maar toen dacht ik.. Ik ben pas 100 % mijzelf als ik aan het dansen ben. Dus het leek me JUIST een raadzaam iets om het te ondergaan terwijl ik aan het dansen was. Na de les van 10.30 moest ik zelf nog 3 uur dansles geven, vandaar dat ik je telefoon niet had gemerkt. Ik heb je terug gebeld maar ik kreeg je antwoordapparaat (wat er verder ook niet toe doet want telefoons zijn vervelende dingen. Ik gooi die van mij altijd in de la en kijk er pas naar als ik naar buiten ga).

Wat een bijzondere ervaring zeg! Zoveel liefde en zoveel licht. Ik vroeg mij af of jij mij het een en ander kon vertellen over UWTH. Gewoon hoe JIJ het ervaart. Wanneer je het gebruikt. Hoe je het gebruikt. Of je symbolen gebruikt. Ik weet dat het voor iedereen wel weer anders zal zijn (of ten minste de interpretatie ervan) maar ben heel erg benieuwd naar jouw manier van doen. Ik voel dat ik veel van je kan leren en heb het gevoel dat ik dit in het verleden misschien al ooit gedaan heb.

Vanavond ga ik de golden movement uitproberen en dan kijken hoe de energie aanvoelt. Ik ben benieuwd! Bedankt voor het mooiste geschenk wat je iemand ooit maar kan aanbieden!

Groetjes,

Michel Pierre.

Hallo Lieve mensen,

Afgelopen maandag (de 21e) had ik weer een afspraak met Maureen. Wat een sessie was het weer. Wij dachten dat het mooiste wel geweest was. Mooi niet.
Ik zat tegenover Maureen en zij zag een kristal in mijn buik. En in dit kristal zat het hele universum (WOW!!!!!!!!!!!!). Ik en Maureen zagen dat ik een wezen ben die hele stelsels schept en bestuurt. Maureen zag ook Sanat Kumara. Ik ben deel van hem (nog meer wow!!!!!!!!!). Ook moest ik aan Lenduce denken. Dit is een meester die mij vroeger had onderwezen in het omgaan met scheppen en het creatieve. Ik zag dat die wezens eruit zien als wiskundige vormen( Bollen, piramiden, kubussen, enz. net als Seth2( van de Seth boeken van Jane Roberts). Hij is een wezen dat een piramide gestalt is. Vervolgens ging Maureen in trance en kreeg weer Ik Ben Die Ik Ben door. Ik mocht weer vragen stellen. Ik vroeg of het klopt dat ik steeds meer ervaar dat wij in Al Wat Is zitten. Zij, hij zei dat ik eindelijk ging ervaren dat er alleen maar hier en nu is (ha ha) en dat het erom gaat om dat steeds vaker te ervaren, totdat het automatisme is. Hij zei ook dat ik pas mijn levenswerk kan gaan doen als ik voorbij mijn angst ben. Het komt allemaal als ik mijzelf volledig accepteer.
Het was weer een gigantische sessie.

Tot ziens allemaal.

Vrijdag 4 januari was het dan zover...

Via een vriend van mij die geregeld bij Maureen kwam leek het me wel zinvol om te kijken of ze mij meer antwoorden kon geven.
Ik heb Merne meegenomen, hij kende haar al en het leek me zinvol als iemand aantekeningen kon maken want vaak komt er dan zoveel informatie op je af. Het was een hele mooie vrouw voelde meteen goed aan voor mij en hebben eerst tijdje gekletst onder genot van een bakje koffie voor we naar haar werkkamer gingen.
De sessie was bijzonder voor mij en heb er veel rust in gevonden al zijn sommige dingen moeilijk voor te stellen want ik zie mezelf heel anders...
Het begon ermee dat mijn kinderen aanwezig waren en het ondeugende engeltjes waren... zeg mij wat :-)
Ik mocht mijn kinderen bedanken dat ze er waren, ze zijn altijd bij me zijn grote zielen.
Toen kwam Maria Magdalena door via Maureen voor de godinnen kracht. Ik moest letten op toevalligheden als ik iets vroeg als antwoord en synchroniteit als antwoord op mijn vragen. Ik mocht altijd vragen en als het antwoord niet kwam kwam het wel later in toevalligheden/synchroniteit. Ga kracht uitstralen - liefde is de grootste kracht.
Ik heb idd mijn twin gevonden. We kennen elkaar al van vele levens. De bedoeling van onze verbinding nu is het niet meer afhankelijk zijn van een persoon maar je eigen grootsheid zien.
Mijn doel hier op aarde was een stomme vraag want wist dat antwoord toch al. Ik ben hier om liefde te verspreiden en kosmische energie. Mijn liefde delen met iedereen die op me pad komt/zit. Stuur liefde ook naar de mensen die je dwars liggen. Omarm mensen met je engelenvleugels. Waarom heb ik zo'n zwaar leven gekozen??? Ik bouw nu geen karma meer op, mijn laatste leven op aarde. Kwam terug om ascensie proces af te maken en mag nu kiezen voor de makkelijke weg ipv de moeilijke.

Het was een mooie ervaring,

Susanne

Hoi Maureen,

Ik vond het wel zo leuk je het volgende door te geven wat ik de laatste drie dagen heb meegemaakt:
Ik ben niet zo iemand, die steeds maar op de klok moet kijken, om te weten hoe laat het is. Ik heb mijn innerlijke klok. En die loopt hel goed. Kan soms met preciesie zeggen hoe laat het is. Zonder op te moeten staan , om te kijken hoe laat het is.

Maar de laatste drie dagen tijdens koffie drinken of andere bezigheden, en ik liep richting keuken en en passant keek ik op de klok van de thermostaat, , was het zo, dat ik op dat moment 11.11 uur zag staan. Blijkbaar is die nieuwe energie in me bezig. Vind ik zo grappig, dat ik het waard vond dit met je te delen.

Een warme lichtgroet van mij...

Herbert

Hallo Mensen,

Gisteren een heel bijzondere sessie gehad. Ik begon met een geleide meditatie. Ik ging terug naar toen ik 12 jaar was en moest zeggen wat ik zag. Toen, naar ik zes was, en toen naar 3. Vervolgens gingen we naar de baarmoeder. Dat voelde natuurlijk heel fijn. Toen gingen we kijken voor de geboorte. Ik zag toen Venus. Ik zag een hele mooie stad met Griekse tempels. De wezens waren heel spiritueel. Ik kreeg toen een beeld van een soort raad, die bezig is met de Aarde en haar evolutie en wat er nu moet gebeuren. Ik was één van de raad en koos ervoor om op Aarde geboren te worden, om mee te helpen, met waar de raad bezig was. Vervolgens ging Maureen in trance en mocht ik vragen gaan stellen. Het wezen noemde zichzelf Ik Ben Die Ik Ben. Maureen en ik hadden zoiets van "dit is God!". Wij kregen allebei kippevel. Ik kreeg van "God" te horen dat het tijd is om mijn mooie engelenvleugels uit te slaan en te zien en worden wie ik werkelijk ben. Het was heel bijzonder en ik ben blij met Maureen.

Merne

Samen met Maureen Constanda Van Gurchom sta ik aan het begin van een intergalactische reis. We staan voor een ruimteschip met vier zitplaatsen. We worden vergezeld door twee Arcturiërs. Maureen en ik nemen achterin plaats op een rode bank en de twee Arcturiërs besturen het ruimteschip. De Arcturiers zijn Juliano en Saië. We komen langs de planeten Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto en verlaten ons Zonnestelsel. We gaan linksom en reizen verder naar Arcturus zo’n 30 lichtjaar van de Aarde. Daar aangekomen zie ik een oranje planeet en we gaan eerst in een baan om de planeet waarna we landen. We worden verwelkomd door zo’n 20 Arcturiërs en we merken dat we zelf ook ons Arcturische lichaam aangenomen hebben, zo’n 1.20m, groenig, drie vingers. We gaan een tempel in, een langwerpig gebouw met een toren. In de ruimte staan twee healingtafels en we worden uitgenodigd daarop plaats te nemen. We ontvangen een healing van onze chakra’s en de vloeibare kristaltechnologie wordt toegepast. We ontvangen een zilverkleurige vloeibare kristallen in ons lichaam. Het geeft ons extra kracht. We kunnen bij onze healingen die we zelf geven ook vragen om toepassing van deze healingtechnologie.
We verlaten de tempel en we vertrekken weer met het ruimteschip. Ik wordt uitgenodigd voorin plaats te nemen en het schip mee te besturen . Dit werkt met gedachtekracht. We zetten koers naar de pleiaden, we maken hierbij gebruik van een soort wormhole waardoor snel ter plaatse zijn, terwijl het stelsel zich toch zo’n 500 lichtjaar van de Aarde bevindt. We gaan in een baan om een blauwe planeet. We worden van boord gestraald en komen in een ruimte waar we verwelkomd worden door Semjase. Semjase die zelf als taak heeft een werelden met elkaar in contact te brengen is blij met ons bezoek. Vanaf nu zal ik naast Ashtar en de Arcturiërs ook met haar gaan werken. We krijgen beide een omhelzing en worden weer aan boord van het schip gestraald. Nu komt ook Maureen voorin zitten en we zetten koers naar Sirius. We worden in de ster opgenomen en komen uit in een paars landschap met een piramide die in het water staat. In het water zwemmen dolfijnen en er hangt een witte damp boven het water. We lopen over een pad de tempel in en komen uit in een ruimte met dolfijnachtige wezens met witte gewaden. Het wordt me duidelijk dat ik op Sirius al veel tijd heb doorgebracht en daar mijn plan gemaakt heb om op Aarde te incarneren. We worden gevraagd om op kristallen stoelen plaats te nemen. We ontvangen een initiatie waarbij er de sirische driehoek van goud en kristal in ons derde oog geplaatst wordt. Hierdoor zullen we steeds beter intergalactisch kunnen communiceren. We voelen veel liefde van deze begeleiders . Ze feliciteren ons, we hebben de neiging om hier even te blijven omdat het zo goed voelt. Uiteindelijk moeten we toch onze weg vervolgen en zetten we weer koers naar ons zonnestelsel naar het moederschip van Ashtar. Dit bevindt zich in de buurt van de Aarde op zo’n 500.000 km afstand. Het schip is immens groot. We komen aan in een grote ruimte waar meer schepen staan. We worden ontvangen door Ashtar Commanders die ons leiden naar het privé vertrek van Ashtar. We worden door hem hartelijk ontvangen. We zijn al wel vaker bij hem geweest, alleen het bijzondere is dat we het nu bewust meemaken. We voelen onszelf groeien in kracht en praten met Ashtar op een gelijkwaardig niveau. Het is onze missie om het Ashtar Commando en andere buitenaardse bekend te maken bij de mensen. Het Ashtar Commando kan veel voor de Aarde betekenen, maar alleen als de mensen aangeven dat ze dit willen. Daarvoor is het eerst nodig dat het algemeen bekend wordt dat ze er zijn. Zij kunnen zich pas laten zijn als mensen bereid zijn om ze te zien. Zolang ze niet in het wereldbeeld van de mensen passen is het niet handig om zich te laten zien. We worden uitgenodigd om op het scherpst van de snede door te gaan met onze missie daar de tijd dringt. Het is de bedoeling om naast de kleine bijeenkomsten ook grotere bijeenkomsten te gaan organiseren voor honderden mensen . Op de vraag van Maureen of we met zo’n grote groep portals kunnen creëren waardoor ze zich gemakkelijker kunnen laten zien is het antwoord natuurlijk bevestigend. Daarbij kunnen we met zo’n grote groep veel licht over de Aarde laten gaan. Maureen en ik gaan precies in het goede tempo , niet te langzaam en niet te snel en het is belangrijk dit goed in balans te houden. De media-aandacht wordt op prijs gesteld en is noodzakelijk om veel mensen te bereiken . We ontvangen een omhelzing, we krijgen nog een korte rondleiding langs de brug en het dek waar zich natuur bevindt. Daarna gaan we weer terug naar ons schip en vertrekken weer. We komen weer aan op de plaats waar we vertrokken. We bedankten de Arcturiers voor hun begeleiding tijdens deze reis.

Richard

Dank je wel Maureen. Ik voel me elke dag fantastisch, was al zo maar na de sessies met jou is het eigenlijk nog beter geworden. Ik kan me ook beter concentreren als ik aan het lezen ben. Het lukt me heel goed nu om uit mijn denken te komen, iets wat met meditatie nooit echt gelukt is bij mij. (zou dat door de implantaten komen die jij verwijderd hebt?).

Hele goeie ontwikkeling nu de ncrv tv opnames komt maken!

Liefs,

Jean-Paul

Hallo Richard en Maureen,

Via deze weg wil ik je bedanken voor de bijeenkomst van gisteren.
Ik wil met je delen wat het met zij tot nu toe gedaan heeft.
Ten eerste een warme sfeer, die me opviel. Een sterke verbondenheid met elkaar.
Ten tweede: verhalen van de andere aanwezigen gaven me vaak een herkenning. Niet als het om ufo-verhalen ging, want daar heb ik tot nu toe geen ervaring mee.
Ten derde: Een diep weten van binnen is verder ontwaakt/ontwikkeld. Puzzelstukjes vallen op de juiste plaats. Oh, daarom ben ik zo'n fan van star trek of star gate. Ik weet nog dat ik als jochie de vraag kreeg voorgeschoteld van mijn broer. Het ging over de bijbel en geloof: hij zei; stel dat er andere beschavingen zijn, kan je nog geloven dan?? Ik weet nog als twaalf jarig jochie, dat ik zei; daar ben ik niet bang voor. Zal een bedoeling mee zijn. Wist niet waarom ik zo'n diep vertrouwen voelde. Nu wel ...
Ten vierde: toen ik buiten was, het waaide hard en regende ... al lopend naar het station Utrecht centraal, voelde ik zo'n enorme blijheid.
Dit alles wou ik met je delen.
Een warme lichtgroet.

Herbert

Hey Richard én Maureen (je mag het haar doorsturen en naar allen die het aanbelangt volgens jouw hart).
Effe een mailtje van één van de “mensen die van ver zijn gekomen”, al was het enkel het naburige land he.
Landsgrenzen en verschillende plaatsen, al is het de andere kant van de wereld, zijn dan niet zo beperkend gelukkig; in wat het vinden van gelijkgestemden en het vinden van lieve personen betreft.
Ik wou je dit mailtje sturen, omdat mijn hart, en ziel daarom vroeg.
Jullie beidens woorden en de woorden van de anderen in de groep aanwezig laatst in Eindhoven, waren een inspiratie voor mijzelf. Ik ben zelf nogal hardhorig; dus versta ik normaal niet alles wat men “zacht” zegt; maar jouw woorden hadden die oren niet echt nodig.
De mensen die ik heb mogen ontmoeten in jouw groep, zijn er die heel wat kwaliteiten en capaciteiten bezitten.
Daar ben ik al zeker niet blind voor. Ik ben gelukkig, te beseffen dat ik aanwezig moest zijn , dat hadden gidsen me ingegeven;
Al moet ik toegeven dat ik niet zonder angst naar de samenkomst kwam;
Die angst is evengoed opgehouden de moment dat ik de deur binnenwandelde en jouw aura mocht aanschouwen.
Bedank in mijn naam; als ik dat jou al mag vragen; Maureen, opnieuw voor haar gastvrijheid (en natuurlijk ook haar levensgezel en haar dochter; het is hun thuis ook).
Bedank haar voor het goede gevoel in haar thuis. Bedank haar voor de lieve, eerlijke woorden die ze ons meegaf.
Ik was gelukkig ook, ze te kunnen nalezen op de website. Ook besef ik dat niet alles haar eigen woorden waren, ze kwamen van het hart, en dat kan ik “zien”.
Waar ik niet toe ben gekomen op de samenkomst, was het persoonlijk praten met Maureen, en met jou.
Al was dat wel de eerste intentie van me; er waren zeker nog mensen aanwezig; die dat graag effe hadden gedaan.
K’weet zeker dat wij elkaar nog praten; en daar berust ik meestal in. Mijn intuitie zei me; dat je het openlijk-hartig meent; dat je eerlijk bent in jouw gevoelens, daden en hart; en die mogen er zeker zijn op deze wereld.
Op mijn zestiende heb ik een ongeluk meegemaakt, waar ik vanalles aan heb overgehouden;
Het zien van aura’s het aanvoelen van emoties en true intentions bij anderen; het zien van geesten, gidsen (zoals ik ze noem); in mijn ogen wat Maureen engelen heet.
Soms zelf het horen van anderen’s gedachten. In mijn ogen niet allemaal de bedoeling geweest, dat ik dat heb.
Maar daar sta ik de laatste tijd sceptischer tegenover aan. In mijn inziens heb ik jullie moeten tegenkomen;
Om datgene bij me angst-loos te maken, dat bij geboorte aan me is gegeven, en bij accident is wakker geschud.
In ieder geval er niet meer angstig voor te zijn; en open te staan voor wat naar mij toekomt.
Die hulp zocht ik denk ik. Gelijkgestemde mensen, de hoop (en bevestiging) dat ik niet alleen ben; het overkomen van de vrees er met anderen over te babbelen.
Ik weet zeker dat je dit begrijpt; en dat ik je dan evengoed; als gids mag aanzien; in mijn komende leven.
Daarom wil ik jou en Maureen bedanken en steunen in het gene dat jullie doen voor de wereld.
K’wil graag actief helpen om alle lichtwerkers te verenigen in deze tijd;
Een tijd voor iedereen; een tijd voor verandering.
Je hebt al tenminste één ziel veranderd. En hoop gegeven, waar die persoon zich letterlijk en figuurlijk altijd heeft alleen gevoeld.
En enkel daarvoor ben ik jullie allemaal (heel de groep) immens dankbaar.
Ik moet toegeven dat niet zoveel namen me persoonlijk zijn bijgebleven; niet dat de personen waar ik mee babbelde; me niet intresseerden, in tegendeel; maar hierboven staat al dat ik hardhorig ben; mede daarmee heb ik sommigen hun naam niet goed begrepen.
Je hebt me ongetwijfeld zien babbelen (en roken) , je kwam een tijdje tijdens de afloop bij dat rokers groepje achteraan staan.
Ik had een (voor mij) belangrijk gesprek met de vrouw achteraan (van deels indiaanse afkomst) en de man ernaast (met het kale hoofd, sorry, ik heb geen andere manier hem te beschrijven, zodanig je weet over wie ik praat).
Maar beiden hun namen, en hun email adressen, ben ik dankzij kort termijn geheugen, reeds kwijt.
Misschien kan je mij helpen, hun alsnog een persoonlijk bedankje te sturen.
Aan hem wil ik nog kwijt dat hij “over zijn aura” (want daar vroeg hij naar) , helemaal geen zorgen hoeft te maken. Hij sleept wat negatief karma mee; maar ook die vrouw naast hem, sleept negatief karma mee. Beiden is het een effect van iets traumatisch, niet deel uitmakend van hun huidig leven, maar van vorige levens volgens mij.
Maar in beiden hun geval; denk ik niet dat ik het kan helen, of weghalen; noch verlichten.
Daarvoor heb ik op dit moment, niet de kracht noch de overtuiging voor (lees: ik ben bang misschien voor wat ik kan en weet).
Meerdere mensen noemen me een heler; een ziener. In boeken lees ik dat wie aura’s ziet; een heler is; een helper.
Maar iedere mens is in mijn ogen (die die het weten althans van hunzelf) een lichtwerker.
Misschien moet ik hulp krijgen in het leren aanwenden van hetgeen ik zie en hoor. Daarom dat ik denk dat juist Veerle, me moest vragen om mee te gaan. In veel momenten aanschouw ik haar als de persoon die mij wakker heeft geschud. Een levende gids in mijn leven; en iemand die een speciaal plaatsje draagt in mijn hart. Eigenlijk was ik al wakker; maar enkel zo bang. Angst die naar de toekomst zeker zal verdwijnen; als wolken voor de zon.
Zo;
Ik heb je gezegd wat ik moest zeggen; wat mijn hart mij ingaf. Als wij (ik en Veerle) al van ver zouden gekomen zijn in jullie’s ogen.
Besef dat we altijd net naast jullie staan. We gaan elkaar zeker nog spreken, en zien. En ik kijk uit naar de dag dat ik jullie in België;
Kan begroeten. We zien elkaar nog voor dat feit. Vraag me niet waarom; ik kan zo’n zaken niet beantwoorden; mijn intuitie geeft het me in.

Rest me jou en Maureen opnieuw te danken;

En te groeten;

Tot de wederziens.
Met alle liefde, licht en steun die ik jullie kan geven;

Wouter.

Hoi Maureen,

Om trots op te zijn, zo'n dochter! ;)
Dat wordt zeker een topper net als moeder.

Bedankt voor je inzet en liefdevolle hulp die ik heb mogen ervaren van je.

Bart

Beste Maureen,

Als eerst wil ik je hartelijk bedanken voor de fantastische bijeenkomst op zondag 3 juni jl. Het doet me goed dat ik niet de enige ben die zich interesseert in andere onderwerpen dan wat we van de media mogen weten. Graag zou ik zelf ook wat ermee willen doen, nu ben ik nog zoekende. Ik denk vooral aan de nulpunt en tachyon energie.

Ik heb het mapje, dat ik van jou meekreeg, helemaal gelezen. Wat een ontroerend leven? Ik ben blij te lezen dat jij je draai hebt gevonden in je privé leven en je relatie en voor je prachtige dochter Laszlo (dat geeft mij ook moed, dat het goed komt met moj en ons). Ik ben zeker door jou getriggered en vertrouw erop dat ik hierdoor een definitieve positieve wending aan mijn leven kan geven en dat jij me daarbij kan helpen.

Warme groet,

Mila

Lieve Maureen,

Dank voor je mailtje. ik zal eerst even iets over mijzelf vertellen. ik ben niet paranormaal, heb nooit iets mogen zien, horen of voelen. Hetgeen ik weet heb ik van anderen moeten horen over mijzelf. In mijn omgeving kunnen licht-werkers van alles zien, horen, schrijven noem maar op...ik heb ook geen cursussen gedaan over aura's en energie verspreiden enz.enz, ik ben 78 jaar en mijn leven staat in dienst van het Licht. Ik weet ook niet vanwaar ik kom en voel mij vaak enorm eenzaam.

Met de Kerst heb ik van Ashtar een kadootje mogen ontvangen via Petra die o.a.voor de Meesters channelt en in Florida woont. Vooral met de oliën was ik blij en dankbaar, zij zullen zeker hun werk hebben gedaan. Van Petra heb ik ook mogen horen wie ik was ten tijde van Jezus...

Ik heb een Groep *De Liefdes-Cirkel* waar wij samen met de Engelen Liefdes-Energie mogen sturen naar de Mens die het moeilijk heeft. Dit is fijn en mooi werk, maar ik wil zo graag meer Maureen en voel mij een beetje op een dood spoor. Hoewel mijn leeftijd het niet toelaat wil ik toch nog iets betekenen voor Alles wat Is. Daar komt nog bij dat mijn Engels bijzonder slecht is terwijl ik het wel geleerd heb. Na mijn ziekte van 20 jaar is er veel van verdwenen.

Het hangt van mijn keuze af zeg je maar lieve schat wat kan en mag ik kiezen? Ik zou dit heel graag aan mijn begeleiders overlaten wat er voor mij geschikt is. Neem mij niet kwalijk Maureen maar van Ataghar begrijp ik weinig. Toch moest ik jou mailen lieverd en die vraag blijft ook bij mij hangen?

Je hebt zeker geen ontwikkeld mens voor je op spiritueel gebied meiske, maar het gaat voor mij om de Liefde die ik zou mogen zenden / uitstralen of hoe je het noemen wilt.Ik ben verbonden met Ataghar zeg je maar ik begrijp er geen fluit van lieve schat, sorry.

Met diep respect en veel Liefde heb ik de vraag gesteld om jou datgene te zenden wat jij het meest behoeft....je bent heel heel bijzonder als ik jouw leven overzie....

Vanuit mijn hart met veel liefs,

Madelaine

Mijn hemel Maureen, als ik jouw leven overzie word ik stil.Het lijkt wel een verhaal dat uitgespreid is over tig vorige evens.
Dank voor jouw levens-verhaal...

Liefs,

Madelaine